Aybike Hüma balam
Sen ne sırlı bir çiçeksin
Şiir bahçelerinde
her çiçekten gökçeksin
Tutki kardelenler gibi
Mavi geyikgöbeği gibi
Gül gibi
Peygamber çiçeği gibi
Sendedir gökkuşağının rengi
Sensin temizliğin ilk kapısı
Sensin sevgide dirilişin
evrensel yüreği
Gözlerinin renginde
Bunca yıldız ne arar
Kin, ihtiras, kan yok da
Allah’ın elifi var
Bir burcun var ki saf süt
Bir teman var ki ebedi ışık
Yuva yuva saadet
Yerden göğe asalet
Ve en güzel rahmet
Sensin
Konuşur oyuncaklar
Senin elin değince
Çok sesli parmakların
Bir tar telinden ince
Bir sesin var ki zemzem
Bir halin var ki şeker
Sensin en güzel kader
Sensin en güzel şiir
Hep yağmursun gönlümde
Aybike aydan bebem
Hep böyle bir yürek kal
Gam çekmeni dilemem
Bu çağ bir kuduz çakal
Yolunu ihlasla aç
Bir yüzün sıla olsun
Bir yüzün gazi bayrak
Zamanı kendin koştur
Işığını kendin saç
Dedem Korkut değil de
Dersin Karakoç dede
Şiirle oynuyordu
Benim ilk gördüğümde
Ey çok beyaz güvercin
En helal çocuklardan
Birgün biri sorarsa
Som gerçeği ararsa
Tanığım sen ol yeter
Bu dosluk ve bu güven
Bu umut senin için